കൂട്ടായ്മയുടെ ആനന്ദമാണ് സാംസ്‌കാരിക സംഘബോധം

”മീറ്റിംഗുകള്‍ മതിയാകതെ വരുന്നു. ഈ ആഴ്ച ഞങ്ങള്‍ ഭാരവാഹികള്‍ മൂന്നു തവണ കൂടി. We are enjoying the togetherness now all because of our Sangadana, Al Hamdulillah”

രിസാല സ്റ്റഡി സര്‍ക്കിള്‍ ദുബൈ സോണ്‍ ജനറല്‍ കണ്‍വീനര്‍ എന്‍ജീനീയര്‍ ഷമീര്‍ കഴിഞ്ഞ ദിവസം അയച്ച വാട്‌സ് ആപ്പ് ടെക്സ്റ്റാണ് മുകളില്‍. നാട്ടില്‍ എസ് എസ് എഫ് കമ്മിറ്റികളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചൊന്നും അത്ര പരിചയമില്ലാത്ത ഷമീര്‍ ദുബൈയില്‍ വന്ന ശേഷം കണ്ടുമുട്ടിയ കൂട്ടുകാരിലൂടെയാണ് ആര്‍ എസ് സിക്കൊപ്പം ചേരുന്നത്. തൊഴില്‍ പരമായി സാമാന്യം തിരക്കുണ്ട് ഈ കൂട്ടുകാരന്. എങ്കിലും ആഴ്ചയില്‍ മൂന്നുതവണ കൂടിച്ചേരേണ്ടി വന്നപ്പോഴും ”ഈ കൂട്ടായ്മ ഞങ്ങള്‍ ആസ്വദിക്കുന്നു” എന്ന പ്രസ്താവന വിളംബരം ചെയ്യുന്ന സംസ്‌കാരത്തെയും സന്ദേശയത്തെയും അഥവാ രിസാല സ്റ്റഡി സര്‍ക്കിള്‍ എന്ന യുവസംഘത്തിന്റെ ആക്ടിവിസത്തെ പരിശോധിക്കാനാണ് ഈ കുറിപ്പ് ശ്രമിക്കുന്നത്. സാംസ്‌കാരിക സംഘബോധം എന്ന സംഘടനയുടെ അടയാള വാക്യത്തിന്റെ പൊരുളിനെക്കൂടി ചേര്‍ത്തു വെച്ചാണ് വിശകലനം.

ചെറുപ്പക്കാരുടെ സാമൂഹിക/മത/ധാര്‍മിക/രാഷ്ട്രീയ/സദാചാര ബോധങ്ങളും നടപ്പുകളും സമൂഹം ഇപ്പോള്‍ വലിയ തോതില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്. പ്രഭാഷണങ്ങളിലും പരിശീലനങ്ങളിലും പ്രബന്ധങ്ങളിലുമെല്ലാം പൊതുവേ വിശദീകരിച്ചു കാണുന്നത് ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ്; ‘അരാഷ്ട്രീയതയും അരാജകത്വവും മൗലിക സമൂഹത്തില്‍ അസ്വസ്ഥതകളുണ്ടാക്കുന്നു, മതനിരാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിശ്വസി കുടുംബങ്ങള്‍ വേവലാതിപ്പെടുന്നു, ഐ എസ് പോലുള്ള പേടിയുടെ കാലത്ത് ഇസ്‌ലാമിക വേഷങ്ങളെയും ചിലര്‍ ഭയപ്പെടുന്നു, സോഷ്യല്‍ മീഡിയ അഡിക്ഷന്‍ ചെറുപ്പത്തെ അനിയന്ത്രിതരാക്കുന്നു’.. ഇവയൊന്നും വിശകലനം ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, ചെറുപ്പത്തിനു മുന്നില്‍ ആസ്വാദന, അരാജക സങ്കേതങ്ങളുടെ വൈവിധ്യങ്ങള്‍ ഒരുപാടുണ്ട് എന്നത് സമ്മതിക്കാമല്ലോ. ഈ വൈപുല്യങ്ങള്‍ക്കു നടുവിലാണ് രിസാല സ്റ്റഡി സര്‍ക്കിള്‍, ഷമീര്‍ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ചെറുപ്പത്തെ ഒരുമിച്ചിരുത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. പരമ്പരാഗത ഇസ്‌ലാം വിശ്വാസത്തിന്റെയും ആചാരത്തിന്റെയും യാഥാസ്ഥിതികരെന്ന ചീത്തയുടെയും ഓരത്ത് അവരെ കൂട്ടിയിണക്കുന്നത്.

ഒരു പ്രഭാഷണം കേള്‍ക്കാനോ പ്രോഗ്രാം ആസ്വദിക്കാനോ ഒറ്റത്തവണ സംഘാടകരാകാനോ അല്ല, പകരം നിരന്തരം ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുന്നവിധം ജിവിതത്തിന്റെ നിത്യതയിലേക്ക് അഥവാ ആസ്വാദനത്തിന്റെ ടുഗദര്‍നെസ്സുകളിലേക്ക് അവരെ പ്രാപ്തമാക്കുക എന്നതാണ് നാം നിവര്‍ത്തിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന കാര്യം. നോക്കൂ, ആഴ്ചയില്‍ മൂന്നു തവണ കൂടിയിരുന്നു എന്നു പറയുന്നത് ഒരത്യപൂര്‍വ വിശേഷമല്ല. രിസാല സ്റ്റഡി സര്‍ക്കിള്‍ ഭാരവാഹി സംഘരൂപത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകാമത്മക പ്രസ്താവന തന്നെയാണിത്. കൂടലുകള്‍ ചിലപ്പോള്‍ പ്രതിദിനം പോലും ആകാറുണ്ട്. ആഴ്ച മീറ്റിംഗുകളെ ഔപചാരികതലം വിട്ട് സഹവാസം എന്ന ചങ്ങാതിക്കൂട്ടായ്മകളാക്കാനാണ് ശ്രമിച്ചത്. മാസത്തിലോ രണ്ടു മാസത്തിലോ മാത്രം സംഭവിച്ചിരുന്ന ഔപചാരിക മീറ്റിംഗുകള്‍ പ്രതിവാര സഹവാസങ്ങളുടെ സംസ്‌കാരമായി വികസിച്ചു വന്നു. യൂനിറ്റുകള്‍ വരെ ഈ രസക്കൂട്ടില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നു.

കുടുംബങ്ങളിലേക്കും പകര്‍ത്തപ്പെട്ട ഒരു സഹവാസ സംസ്‌കാരം കൂടി ഇവയുടെ ഓരത്തുണ്ട്. ഗള്‍ഫിലെ പ്രവര്‍ത്തകരുടെ കുടുംബങ്ങളില്‍ അതിന്റെ അനുഭവങ്ങള്‍ ആവോളമുണ്ട്. നാട്ടിലുള്ള കുടുംബങ്ങളും കൂട്ടായ്മകളുടെ രസമറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ചങ്ങാതിച്ചിക്കൂട്ടങ്ങളും ഫാമിലി സര്‍ക്കിള്‍ ഗ്രൂപ്പുകളുമായി തുടരുന്ന നിശബ്ദ ശാക്തീകരണത്തിന്റെ റിസള്‍ട്ടുകളുണ്ട്. ഇതൊക്കെയുമാണ് ആര്‍ എസ് സിയില്‍നിന്നും പിരിഞ്ഞു പോകുന്നവര്‍ അനുഭവിക്കന്ന നൊമ്പരങ്ങള്‍. ആര്‍ എസ് സിക്കാലം ജീവിതത്തിലെ നൊസ്റ്റാള്‍ജിയയായി അവശേഷിക്കുന്നതും അതു കൊണ്ടാണ്. സങ്കടം പറയന്നവരില്‍ ഭാര്യമാരും മക്കളും പങ്കു ചേരുന്നതും.

കൂടിയിരിക്കുന്നത് മനുഷ്യരാണ്. ചെറുപ്പക്കാരാണ്. അവരുടെ വര്‍ത്തമാനങ്ങളുടെ കേന്ദ്രീകരണമാകട്ടേ സാംസ്‌കാരികസംഘബോധത്തിന്റെ കര്‍മപഥങ്ങളിലാണ്, അഥവാ ദീനീപ്രവര്‍ത്തനമാണ് നിയ്യത്ത്. ഷമീര്‍ കുറിക്കുന്ന അല്‍ഹംദുലില്ലാഹ് എന്ന സ്തുതിയിലെ ആത്മീയപ്പൊരുള്‍ എത്രമേല്‍ ആത്മാര്‍ഥമാണെന്ന് അനുഭവിച്ചവര്‍ക്കറിയാം. ഈ ടുഗദര്‍നെസ്സ് അഥവാ മീറ്റിംഗുകള്‍ പലപ്പോഴും പ്രശ്‌നവത്കരിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. പക്ഷേ, ചെറുപ്രായത്തിലുള്ളവരും തൊഴിലും വിനോദവും കുടുംബവും കൂട്ടുകാരുമൊക്കെയായി ഒരുപാട് ചുറ്റുപാടുകളില്‍ കെട്ടുപിണയാന്‍ പ്രയാസമില്ലാത്തവരും വേറൊരര്‍ഥത്തില്‍ സ്മാര്‍ട്‌ഫോണിലും സോഷ്യല്‍ മീഡിയയിലും ചെലവഴിക്കാന്‍ തികയാത്ത സമത്തെ പഴിക്കുന്നവരുമായ ഒരു തലമുറയുടെ പ്രതിനിധികളെയാണ് നാം ടുഗദര്‍നസ്സുകള്‍ എന്‍ജോയ് ചെയ്യാന്‍ പിടിച്ചിരുത്തുന്നത്. യുവസമൂഹത്തിന്റെ ജീവിത വ്യവഹാരങ്ങളെ ശാസ്ത്രീയമായി വിശകലനം ചെയ്യുന്നുവെങ്കില്‍ ഈ കൂട്ടായ ആനന്ദത്തിന്റെ ലഹരി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ആശയം അഥവാ വൈബ്രന്റ് മോഡിലുള്ള ഒരു പറ്റം ചെക്കന്‍മാരെ ഇങ്ങനെ മീറ്റിംഗ് ഭ്രാന്തന്‍മാരാക്കി മാറ്റാന്‍ കഴിയുന്നതിലെ ധര്‍മം താത്പര്യമുള്ള സബ്ജക്ടായിരിക്കും.
ആര്‍ എസ് സിയുടെ പ്രവര്‍ത്തന പരിപാടികളും അവയുടെ ഫലവും എന്ത് എന്നതിന്റെ ഉത്തരം തീര്‍ച്ചയായും ഈ എന്‍ജോയബിള്‍ ടുഗദര്‍നസ്സുകള്‍ തന്നെയാണ്. കര്‍മപദ്ധതികളുടെയും പരിപാടികളുടെയും അച്ചീവ്‌മെന്റുകളുടെയും നീണ്ട പട്ടികയും ചിത്രങ്ങളുമല്ലേ ഒരു സംഘടനയുടെ പ്രൊഫൈല്‍ ആകേണ്ടത് എന്ന ഒരു പ്രശ്‌നവത്കരണത്തിന് സ്‌കോപ്പുണ്ട്. സാഹിത്യോത്സവ് പോലെ ആര്‍ എസ് സിയുടെ ചില ഇവന്റുകളെയും ഇനീഷ്യേറ്റീവുകളെയും അഥവാ അവയുടെ ചിത്രങ്ങളും വാര്‍ത്തകളും വെച്ച് വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ കാണാതെ പോകുകുക തികച്ചും തിരശ്ശീലക്കു പിറകിലുള്ള ഈ കൂട്ടായ്മയുടെ മതിവരാത്ത ആനന്ദങ്ങളെയാണ്. ഒരു കൂട്ടായ്മയിലെ സ്‌നേഹത്തെ അനുഭവിക്കുകയാണ് കൂട്ടുകാര്‍. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ആസ്വാദനം തന്നെയാണ് ആര്‍ എസ് സി എന്നു പറയുന്നത്. അഥവാ ഇതൊരു ആര്‍ട്ട് ഓഫ് ലവിംഗ് ആണ്. ആനന്ദത്തിന്റെ ഇത്തരി നേരങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി വലിയ പ്രയത്‌നങ്ങള്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവരുടെ ലോകത്ത്, ബദല്‍ ഉണ്ടാക്കുകയാണ് ഈ സംഘം. അതിശയോക്തി തോന്നുന്നവര്‍ ആര്‍ എസ് സിയുടെ ഏതെങ്കിലും ഘടകത്തില്‍ ഭാരവാഹിയായി പ്രവര്‍ത്തിച്ചു വരുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ അടുത്തു വിളിച്ചിരുത്തി വിസ്തരിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാക്കാം ഈ ആനന്ദത്തിന്റെ സ്വാധീനം.

ഇസ്‌ലാമികം എന്ന ആര്‍ എസ് സി പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന അടിസ്ഥാന സ്വത്വത്തെ പാലിക്കുക എന്ന ധര്‍മം പുലര്‍ത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കാനാണ് ഈ സംഘം ശ്രമിക്കുന്നത്. വേഷത്തിലും അനുഷ്ഠാനത്തിലും ആചരണങ്ങളിലുമെല്ലാം അത് പകര്‍ത്തപ്പെട്ടു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ദഅ്‌വത്ത് എന്ന ഒരു മഹാ ആശയത്തെയത്തെയാണ് ഇവര്‍ ധാര്‍മിക വിപ്ലവം എന്നും സാംസ്‌കാരിക സംഘബോധം എന്നും വിളിക്കുന്നത്. പ്രബോധനത്തിന്റെ നിര്‍വചനങ്ങളില്‍, സ്വയം സംസ്‌കരണം എന്നത് ആദ്യഘട്ടമായി വിശദീകരിക്കപ്പെടുന്നുണ്ടല്ലോ. ഒരാള്‍ക്ക് തന്റെ ഉണ്‍മയോടു തന്നെ നിര്‍വഹിക്കാനുള്ള കടപ്പാടാണിത്. ഈയൊരു പ്രേരണയാണ് സാംസ്‌കാരിക സംഘബോധം എന്നത് വിളംബരം ചെയ്യുന്നതും. നല്ല കൂട്ടുകാര്‍ക്കൊപ്പം കൂടിക്കലരുമ്പോള്‍ സ്വന്തത്തില്‍ വികസിക്കപ്പെടുന്ന ശീലങ്ങളിലൂടെയാണ് സംസ്‌കരണം ഉണ്ടാകുന്നത്. അഥവാ നാം മറ്റാര്‍ക്കോ വേണ്ടി നടത്തുന്ന ദഅ്‌വത്ത് എന്നതിനേക്കാള്‍, സ്വന്തത്തില്‍ നടത്തുന്ന സാംസ്‌കാരിക പ്രബോധനത്തിന്റെ അവസരമാണ് രിസാല സ്റ്റഡി സര്‍ക്കിള്‍. അപ്പോള്‍, ദഅ്‌വത്ത് എന്നതിന്റെ ഫലം വേറൊരിടത്ത് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക എന്നതിനേക്കാള്‍, സ്വന്തത്തിലേക്ക് വിരല്‍ ചൂണ്ടാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ പരിശീലനമാണ് സംഘബോധം എന്നു വരികയും ചെയ്യുന്നു. ഈ അഭിപ്രായത്തെ പ്രശ്‌നീകരിച്ചുകൊണ്ട് പത്തോ ഇരുപതോ ആര്‍ എസ് സി യൂനിറ്റ്, സെക്ടര്‍ ഭാരവാഹികളെ സാംപിളായി എടുക്കുകയും ഈ ‘ആര്‍ട്ട് ഓഫ് ലവിംഗ്’ അവരുടെ സ്വന്തം ജീവിതത്തില്‍ ഉത്പാദിപ്പിച്ച സംസ്‌കാരത്തെക്കുറിച്ച് ആരായുകയും ഈ സന്ദര്‍ഭത്തിന്റെ അഭാവമാണ് സംഭവിച്ചിരുന്നതെങ്കില്‍ എന്താകുമായിരുന്നു എന്നുകൂടി അവരോട് അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്താല്‍ കിട്ടുന്ന ഉത്തരമാണ് യഥാര്‍ഥത്തില്‍ ഈ സംഘത്തിന്റെ ഫലം.

ആനന്ദത്തിന്റെ ഗുട്ടന്‍സില്‍ സംഘത്തിന്റെ പ്രായവും ഘടനയുമൊക്കെ മികച്ച പശ്ചാത്തല സൗകര്യമൊരുക്കുന്നുണ്ട്. ആലോചനകളിലെ രസവും നിര്‍വഹണങ്ങളിലെ സര്‍ഗാത്മകതയും ആസ്വദിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടു കൂടിയാണ്. അംഗങ്ങള്‍ തമ്മിലെ സ്‌നേഹവും അടുപ്പവുമാണ് ഈ ആര്‍ട്ടിലെ മുഖ്യഘടകം. പ്രവര്‍ത്തകര്‍ക്കാണ് കര്‍മവും ഫലവും ആസ്വദിക്കാനാകുക. സംഘടനയിലെ അംഗങ്ങളെല്ലാവരും പ്രവര്‍ത്തകരല്ല. ഗുണഭോക്താക്കളും അനുഭാവികളുമാണ്. പ്രവര്‍ത്തകര്‍ എന്നാല്‍ ഭാരവാഹിത്വത്തിലും കമ്മിറ്റി അംഗത്വത്തിലുമുള്ളവരാണ്. ഗുണഭോക്താക്കളില്‍ നിന്ന് കുറേപ്പേരെ ആനന്ദത്തിന്റെ അനുഭവത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരികയാണ് പുനഃസംഘടനകളുടെ ധര്‍മം. അതുകൊണ്ടാണ് യൂനിറ്റുകളില്‍ എല്ലാ വര്‍ഷവും പുനഃസംഘടന എന്ന ആശയം മുന്നോട്ടു വെക്കുന്നത്. യൂനിറ്റുകള്‍, സെക്ടര്‍, സോണ്‍ തുടങ്ങിയ ഘടക വിന്യാസങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തന ആസ്വാദനത്തിന്റെ, അഥവാ ടുഗദര്‍നസ്സുകളുടെ അവസരവൈവിധ്യങ്ങളാണ്. ഈ ഘടനകളാണ് ആര്‍ എസ് സിയുടെ ജീവന്‍. പറഞ്ഞുവല്ലോ, കര്‍മപരിപാടികള്‍ അഥവാ ഇവന്റുകളും സേവനങ്ങളുമല്ല ഈ സംഘത്തിന്റെ ജൈവിക തലം നിര്‍ണയിക്കുന്നത്. അവ ഈ സംഘം അനുഭവിക്കുന്ന ആനന്ദത്തിന്റെ ഉപോത്പന്നങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്.

എന്‍ജോയബിള്‍ ടുഗദര്‍നെസ്സുകളുടെ അവസരം 2008ല്‍ ബഹ്‌റൈന്‍ ഒഴികെയുള്ള ഗള്‍ഫിലെ അഞ്ചു രാജ്യങ്ങളിലായി 146 യൂനിറ്റുകള്‍ മാത്രമുണ്ടായിരുന്നിടത്തു നിന്നും 2010ല്‍ 348ഉം 2016ല്‍ 1150ഉം ആയി വളര്‍ന്നു വന്നു. 124 സെക്ടറുകളും 51 സോണുകളുമായി അവസരങ്ങളുടെ വികസനമാണ് സംഘടന നടത്തിയത്. ആര്‍ എസ് സി ഘടകങ്ങളില്‍ ഭാരവാഹികളായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ മാത്രം തീരേ കുറഞ്ഞത് 5000 പേരുണ്ട്. ഇത്രയും മനുഷ്യവിഭവങ്ങളെ ഒരു ആശയത്തിന്റെ പരിസരത്ത് ആനന്ദത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മകളായി എന്‍ഗേജ് ചെയ്യിക്കാനാകുക എന്നത് ചെറിയ കാര്യമാണോ. സാമൂഹിക നരവംശ ശാസ്ത്രപരമായ അപഗ്രഥനങ്ങള്‍ക്ക് ഇതൊരു (കേസ് സ്റ്റഡി) റഫറന്‍സാണ്.

ആര്‍ എസ് സി സംഘടിപ്പിക്കുന്ന സാഹിത്യോത്സവ് ആസ്വദിക്കുന്ന ഒരാള്‍ അതിലെ കലാപരതയെ വിലയിരുത്തുകയും തുടര്‍ച്ചയെക്കുറിച്ച് വാചാലാനാകുകയോ വിമര്‍ശിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ ആര്‍ എസ് സി മുഖ്യമായും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് സാഹിത്യോത്സവിന് വേദിയൊരുക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ഒരുപാട് ദിവസം കൂടിച്ചേരുകയും അധ്വാനിക്കുകയും ചെയത സഹചരരുടെ ആനന്ദത്തിലാണ്. അവരുടെ അനുഭവത്തിലാണ്. പക്ഷേ ഈ ചെറുപ്പക്കാരുടെ ആനന്ദതന്തുലിതമായ മനസ്സുകളുടെ ചിത്രം പിടിച്ച് അച്ചടിക്കാനാകില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ടാണ് ദിനരാത്രങ്ങളിലെ കഷ്ടപ്പാടുകള്‍ ആസ്വദിച്ച് സംഘടിപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന ഹജ്ജ് വളണ്ടിയര്‍ സേവനത്തിന്റെ ഒരു വരണ്ട ചിത്രം മാത്രം നമുക്കു പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തേണ്ടി വരുന്നത്. സാഹിത്യോത്സവിന്റെ ഛായം പൂശിയ വേദിയുടെ പടം പകര്‍ത്തേണ്ടി വരുന്നത്. യഥാര്‍ഥത്തില്‍ സാംസ്‌കാരിക സംഘബോധത്തിന്റെ ആത്മാവ് ഒളിവിലാണ്. വെളിപ്പെടുത്താനാകാത്ത ആത്മാവിനെ അതിന്റെ ഉമടകളില്‍ നിന്ന്, അഥവാ ഈ സംഘത്തിലെ പ്രവര്‍ത്തകരില്‍ ഓരോരുത്തരില്‍ നിന്നും കണ്ടെടുക്കാനാകും. അവരുടെ അനുഭവങ്ങളെയും അഭിപ്രായങ്ങളെയും അന്വോഷിച്ചറിയുമ്പോള്‍ ലഭിക്കുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ വിവരണങ്ങളാണ് സംഘടനയുടെ റിസള്‍ട്ട്.

ടുഗദര്‍നസ്സുകള്‍ക്ക് അവസരം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനായി ഉപോത്പന്ന നിര്‍മാണങ്ങള്‍ സംഘടന ഇടതടവില്ലാതെ നിര്‍വഹിക്കുന്നുണ്ട്. വിസ്ഡം, കലാലയം, സ്റ്റുഡന്റ്‌സ്, രിസാല ഇവയൊക്കെയും അതിന്റെ ഉപകരണങ്ങളാണ്. ഇടവേളകളില്ലെന്ന് പരിഭവം പറയുന്നവരുണ്ട്. അതെങ്ങനെ, വിശ്രമം ഒരു അവസരവും മടിയുടെ ആദ്യ ലക്ഷണവുമല്ലേ. അല്ലാഹുവിന്റെ മാര്‍ഗത്തില്‍ ചെലവഴിക്കുന്ന നേരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഇടവേളകള്‍ കുറച്ചെടുക്കുകയല്ലേ വലിയ ദഅ്‌വാ ദൗത്യം. ചടുലമായ ഒരു സംഘത്തെ/നേതൃത്വത്തെ/സൂത്രധാരകരെയൊക്കെയാണ് നാം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നത്. ആദര്‍ശ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നാളെകളിലേക്കു പ്രതീക്ഷ നല്‍കുന്ന തലമുറകളാണിവര്‍. അതു കൊണ്ട് ഷമീറിന്റെ അല്‍ഹംദുലില്ലാഹ് എന്ന അനുഭൂതിയുടെ, ആനന്ദത്തിന്റെ, ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രാര്‍ഥനക്ക് ആത്മാവു കൊണ്ട് ആമീന്‍ പറയുന്നുണ്ട് ആയിരങ്ങള്‍.

Leave a Reply